پژوهش های نوین حوزه خواهران ملایر

چکیده

شناخت انسان و بررسی ابعاد و شئون مختلف او مورد احتمام ادیان و مکاتب و شماری از رشته‌های علوم بشری است. کرامت «ذاتی انسان» به معنای شرافت، بزرگی و والایی نقطه تلاقی بسیاری از انگاره‌های انسان شناسانه است.

از نظر قرآن انسان موجودی که خداوند از روح خود بر اودمیده و به او برتری داده تا آنجا که فرشتگان دستور تعظیم به او راداده است و این بیانگر این مطلب است که نوع انسان کریم است.

موضوع حاضر بر جایگاه کرامت انسانی از دیدگاه قرآن و روایات پرداخته. خداوند در آیاتی به طور واضح و مشخص به کرامت انسان تأکید فرموده اندو در آیاتی دیگر رفتارهای کرامت سوز را نفی می‌فرماید. از رفتارهای کرامت سوز عبارتند از منت گذاری، تمسخر، تهمت، تکبّر . . . که به شدت مورد نفی و نهی خداوند قرار گررفته اند. خداوند همچنین بر رفتارهایی سفارش فرموده اند که در جهت تقویت روحیه کرامت مداری در بشر است و در آیات دیگر حفظ کرامت را گریز از بیهودگی، و هجرت معرفی می‌کند. اشاره به موضوع جایگاه کرامت انسانی در کتب شیعی و اخلاق متعدد با جهت گیری تربیتی آمده است. روش گرد آوری مطالب در مقاله حاضر توصیفی، تحلیلی است. هدف آن است که هر چه بیشتر به این مسئله اهمیت داده شود و زمینه‌های فراهم کردن این مسئله تربیتی ایجاد شود در نتیجه زیستن به شیوه اسلامی بیشترین امکان را برای پایبندی به کرامت انسانی در ابعاد و مزایای گوناگون فراهم می‌نماید.

محقق : مرضیه الماسی